Kozet's profilekozetbeyPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
March 20 Sirenler ve odam Bugun tam hava alip yurumeye disari cikmistim ki 10 metre gitmeden sirenler calmaya basladi. Hava saldirisi sirenleri. Bildiginiz dalagali sirenler. 1 dakika boyunca calip durdular. Insanlara baktim panik havasi yoktu. Yahudiler paniklemiyorsa ciddi degildir :D ama yagmurun azizligine ugrayinca marketten alisveris yapip geri donmeye karar verdim. Simdi tepede jetler fink atiyor. Artik radarlarina ne girdiyse, kime gozdagi veriyolarsa.
Buda odam bknz resimler.. ne kadarda sirin :) baslangic? kacis? yeni? tekrar? Karisigim karisik...
Degistirmek mi? Kacmak mi? - Yeni mi? Tekrar mi?
Hangisinin hangisinde oldugu belli olmayan secenekler var onumde.. Geri donersem bana sunulan ve almami bekleyen birseyden vazgececegim kesin.. Parlak kirmizi bir elma gibi.. genelde goruntusune mukabil sert ve sulu cikan imrenilen bir hayat. Ama ben markette hemen yaninda duran fiyati daha dusuk, sari, yamru yumru, ecis bucus ama tadina doyamadigim elmalardan severim. Simdiye kadar rahat bir hayat yasamis benim icin daha mutevazi hayatlar yasamis; kimi zaman kit kanaat idare etmis ama nedense benden daha mutlu olan insanlar (yada benim oyle inandigim) kiskanilcak birseye sahipler. benim sari elmalarim.
Herseylerin dayatma oldugu bir dunyadayiz. Nasil kizil elmalari dayatanlar varsa buna isyan edip sari elmalari inatla satanlar var. Belki hayalperest simarik inatci tarafim var. 5 yasinda illada manasizca aptal kullugu isteyip aglayan; birsekilde eline gecirdiginde begenmeyip fiydirdigi kursun askerlere gozu takilan cocuk gibi. Simarik bir inat; aptallik. Ama nasil basa sarip liseyi universiteyi birdaha okuyamiyorsam, hayatta fiydirip attigin seyi bir daha almanin imkani yok. Ya biri kapmistir yada birdaha sana verecek kadar kimse lutufkar degildir.
Peki hayat bu kadar sertken benim kadar yumusak bir adamin; bir muhallebi cocugunun; bu manasiz inatciligi, simariklik safhasinda israri neden? Neden sadece uzanip alamiyorum? Cok mu korkuyorum? Ne istedigini bilmeden, ne yapacagini bilemeden, sadece bunu istemiyorum demekle olmaz... o zaman adama ne farkeder derler ve netice bugun burda olmak olur. Peki sadece buna karsi cikmak icin bir parca hissetmek icin; aci ve cile bile olsa; bu bedele deger mi hersey? Yarin yapamayacaklarin karsisinda hissettiklerin odedigin bedel olacak. Bunu odemeye hazir misin? Peki bedelini odemeyi kaldirsan bile aradigini bulcak misin? Karsiligini almadigin hersey ziyandir; israftir. Hayatini ziyan edebilir ve mutluluk ararken sadece pismanlik ve huzun bulabilirsin... Gercekten bu kadar hissetmeye ac misin?
Hayatin bana vermedigi; eksikligini hissettigim en buyuk sey tatmin. Yaptiklarimdan basardiklarimdan duydugum tatminsizlik. Niye mutlu olmuyorum? Niye yetmiyor? Isteksizlik. Hicbirseyi arzulamamak. Arzu yoksa basarida yoktur. Tutup aldigin seyi isirmadan bir kenara koyarsin. Yolda buldugun bozuk paradan yada parcalanmis gazete kagidinda ayaginin ucuyla duzeltip okudugun karikaturden daha az sevinc verir insana.
"Sen hayatinda benden baska hicbirseyi istemedin selcuk. Benim disimda da birseylere tutunmalisin, birseylerle ugrasmalisin. Hayat sandigin gibi degil; kolay degil."
Hayatim boslukta asili duran terazinin iki kefesi gibi. Bos oldugu icin dengi dengine.. Gitsemde bir, kalsamda... Iste bundan nefret ediyorum
|
|
|
